Twijfels
Zo nu en dan steken twijfels de kop op en begint er van alles te knagen: ben ik hier wel goed in? Ik ben helemaal geen kunstenaar. Ik klooi maar wat aan. Ik ben veel te voorzichtig, te veel in mijn schulp, te saai, te braaf…. Ik zou best een goede docent kunnen zijn, maar is dat werkelijk mijn passie? Wat wil ik eigenlijk precies?
Ineens is het geloof in mijn kunnen gewoon weg. Ik kan al die opdrachten wel, ik haal voldoendes, daar niet van, maar na al die inspanning blijft een gevoel van middelmatigheid hangen. Komt natuurlijk ook door de tijd die er niet is, alles moet snel, moet schetsmatig, afgeraffeld, ik kan ook niet los gaan.
Voor het tweede semester moesten we bedenken wat we anders zouden willen doen. Gebaseerd op feedback die je van docenten had gehad. Nu had ik niet heel veel concrete aanknopingspunten, maar vanuit filosofie vond ik deze toch wel interessant: “Hopelijk kun je nu vaker ‘het onzegbare’ meenemen en laten ontstaan*. Het klopt dat je nu nog hanteert vanuit je eigen territorium (Deleuze), kijken hoe zich dat ontwikkelt.”
Dan is dus de vraag “Wat is precies mijn territorium” en hoe ziet het eruit als ik erbuiten ga?
Ik heb voor mezelf een lijst opgesteld.
Binnen mijn territorium:
- controle houden
- gehoorzaamheid/me aan de opdrachten houden
- lief zijn
- onzekerheid/twijfels hebben
- terugvallen op wat ik kan
- het mooi willen maken
- perfectionisme
- zoeken naar bevestiging (en me de mening van anderen aantrekken / bezig zijn met wat anderen van me vinden)
Dus wat is dan buiten mijn territorium?
- controle loslaten
- minder lief zijn
- eens wat anders proberen
- het hoeft niet mooi te zijn
- het hoeft niet perfect te zijn
- minder twijfelen
- los staan van anderen
Dat klinkt natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik ga het wel proberen in mijn achterhoofd te houden. Misschien brengt het me ergens. Misschien dat ik dan een keer van die twijfels afkom… al betwijfel ik dat ;-)
*Dit komt van Wittgenstein, die een verschil ziet tussen wat in taal uit te drukken is en wat niet.